Kinesitherapeut Nele blikt terug op de eerste 6 weken van haar stage
“Wat een bijzonder centrum, wat een doorzetters en wat een ongelooflijke zorgverleners vind je hier.”
Met deze zin begint het eerste verslag van kinesitherapeut Nele Liedts, die ondertussen 6 weken stage loopt in het Prinses Máxima Centrum te Utrecht. In dit eerlijke document vertelt Nele niet alleen over haar steile leercurve en diepgaande, diverse praktijkervaring op de verschillende afdelingen van het kinderkankercentrum, maar ook over hoe zwaar het traject is voor kinderen (of ouders) én over hoeveel bewondering ze heeft voor hun veerkracht.
Intens, leerrijk, eerlijk en emotioneel: je leest het volledige verslag hieronder.
Mijn ervaring in het Máxima
Wat een bijzonder centrum, wat een doorzetters en wat een ongelooflijke zorgverleners vind je hier. Ondertussen loop ik al zes weken stage in het Prinses Máxima Centrum, en wat heb ik hier al veel mogen leren. Ik sta telkens twee weken op dezelfde afdeling en schuif daarna door naar een andere afdeling. Daardoor krijg ik de kans om van alles iets mee te nemen, verschillende casussen te leren kennen en telkens opnieuw nieuwe kinderen en gezinnen te ontmoeten. Dat maakt deze stage ontzettend leerrijk, maar soms ook zwaar. Het is haast niet voor te stellen waar deze kinderen en hun ouders doorheen gaan.
Wat me elke dag opnieuw raakt, is hoe de zorgverleners hier hun eigen gevoelens opzijzetten om de best mogelijke zorg te bieden. Dat vraagt enorm veel kracht, betrokkenheid en motivatie. Ook daarin heb ik al ontzettend veel bijgeleerd.
Ik heb geleerd hoe belangrijk het is om de juiste balans te vinden tussen motiveren en luisteren naar een kind dat zich niet goed voelt. Ik heb geleerd om telkens opnieuw kleine ingangspoorten te zoeken om kinderen, ondanks alles, toch zoveel mogelijk zelfstandigheid, vertrouwen en vooruitgang te kunnen bieden. Maar ik heb hier vooral geleerd om écht goed te kijken. Observeren is hier essentieel, omdat problemen vaak al zichtbaar worden nog voor kinderen of ouders ze zelf opmerken. Door die signalen vroeg te herkennen, kan er snel gehandeld worden om kinderen motorisch zo sterk mogelijk te houden.
Daarnaast vind ik het enorm bijzonder om te zien hoe krachtig deze kinderen en hun ouders zijn, en waartoe een kinderlichaam allemaal in staat is. Je ziet hier kinderen die door hun behandeling tijdelijk niet meer kunnen lopen of spreken, maar die nadien stap voor stap opnieuw beginnen ontdekken, bewegen en spelen. Dat blijft elke keer opnieuw bewonderenswaardig.
Hun drang om gewoon kind te mogen zijn, om te spelen en te genieten, is soms zo groot dat wij als kinesitherapeuten nauwelijks iets extra hoeven toe te voegen.
Wat volgens mij vaak onderschat wordt, is welke impact een kankerbehandeling heeft op het lichaam. Niet alleen tijdens het traject, maar ook nog lang daarna. Daarom zien we hier ook veel kinderen terug voor follow-up na hun behandeling. Voor de buitenwereld lijkt het traject dan misschien afgerond, maar vaak blijven er nog late effecten bestaan op vlak van bewegen, participatie, zelfvertrouwen en nog zoveel meer.
Net daarin vind ik de rol van kinesitherapeut ontzettend waardevol. Je kan echt een verschil maken door al vroeg in het traject bezig te zijn met preventie van motorische problemen op latere leeftijd. En ook wanneer niet alles voorkomen kan worden, kan je er toch voor zorgen dat een kind binnen zijn of haar mogelijkheden zo goed mogelijk kan functioneren en deelnemen aan het dagelijkse leven.
Tijdens deze stage heb ik al veel mooie, maar ook moeilijke momenten gekend. Het ene moment haal ik enorm veel energie uit de kleine vooruitgangen die kinderen maken en uit wat we als kinesitherapeuten kunnen betekenen. Op andere momenten komt alles harder binnen. Het voelt soms gewoon oneerlijk wat deze kinderen moeten meemaken. Dan probeer ik me vast te houden aan de positieve verhalen en de kinderen bij wie het goed gaat. Maar wanneer ook zij opnieuw een tegenslag ervaren, kan dat erg binnenkomen.
Toch motiveert deze stage mij enorm. Het Prinses Máxima Centrum laat elke dag opnieuw zien hoe belangrijk gespecialiseerde en warme zorg is voor kinderen met kanker.
Het versterkt mijn motivatie om later ook in België met deze doelgroep aan de slag te gaan, en om mee het verschil te maken voor kinderen en gezinnen die door zo’n moeilijk traject gaan.
Groetjes,
Nele
