Kinesiste Shannon deelt haar stage-ervaring

Beste lezer,

In dit tweede verslag geef ik een inkijk in mijn verdere stage-ervaringen binnen het Prinses Máxima Centrum, waar ik de afgelopen weken actief was op de afdelingen bottumoren en hemato-oncologie. Deze rotaties boden mij de kans om mijn kinesitherapeutische kennis verder te verdiepen binnen uiteenlopende oncologische problematieken bij kinderen.

Afdeling bottumoren

Op de afdeling bottumoren kwam ik voornamelijk in contact met tieners. Deze kinderen ervaren na de operatie vaak veel pijn. Daarom vinden ze het hier essentieel om hen reeds preoperatief goed voor te bereiden op wat ze kunnen verwachten in de eerste dagen na de ingreep. Postoperatief is het zoeken naar een evenwicht tussen werken binnen de pijngrens en het stimuleren van progressie. Dit vraagt een doordachte en patiëntgerichte aanpak.

Ik leerde hoe belangrijk heldere communicatie is en hoe waardevol het kan zijn om stiltes te laten vallen, zodat jongeren de tijd krijgen om informatie te verwerken en op hun eigen tempo kunnen antwoorden. Tegelijk merkte ik dat een goed getimed moment van humor een groot verschil kan maken.

Het was bijzonder om de evolutie te zien van een tiener die zich aanvankelijk overweldigd en emotioneel voelt door de pijn en operatie, naar iemand die opnieuw mobiel wordt en met hernieuwde motivatie en vol goede moed aan het revalideren gaat. Deze trajecten tonen duidelijk hoe groot de impact van kinesitherapie kan zijn. Zo heb ik van dichtbij iemand mogen begeleiden die door de pijn even niet meer wist hoe ze verder moest en even ten einde raad was. Naar iemand die elke dag stap voor stap progressie maakte en uiteindelijk weer kon lopen en met een lach door de gang liep.

De kinesitherapeuten waren er voor haar in de moeilijke periode. We zeiden dat we het samen zouden doen en ik denk, ondanks dat ze het allemaal écht zelf heeft gedaan, dat de kinesisten haar de steun en het duwtje in de rug hebben gegeven die ze nodig had om terug verder te kunnen gaan.

Afdeling hemato-oncologie en stamceltransplantatie

Na twee weken op de afdeling bottumoren maakte ik kennis met de hemato-oncologie en de afdeling stamceltransplantatie. Hier kwam ik vaker in contact met jongere kinderen en baby’s. Bij deze jonge kinderen ligt de nadruk sterk op begeleiding van de ouders. Ouders kregen praktische adviezen en handvatten aangereikt om de ontwikkeling van hun kind te stimuleren. Zo werd bijvoorbeeld gewerkt rond het opnieuw activeren van motorische mijlpalen, zoals kruipen en lopen bij baby’s en peuters die dit door hun behandeling tijdelijk verloren waren.

De opvolging gebeurde in nauwe samenwerking met de ouders, waarbij regelmatig werd geëvalueerd hoe het thuis en tijdens de opname verliep.

Binnen de stamceltransplantatie werd gewerkt met een screeningsprotocol om kinderen systematisch op te volgen. Hierbij werd gekeken naar verschillende domeinen zoals conditie, spierkracht, participatie (bijvoorbeeld schoolactiviteiten), motoriek (bij de jongere kinderen) en daginvulling. Op basis hiervan werd nagegaan waar optimalisatie mogelijk was en hoe kinesitherapie hierin kon ondersteunen.

De dingen die ik meeneem

Op de verschillende afdelingen werd voor mij vooral duidelijk hoe functioneel ze hier te werk gaan en hoe een belangrijke rol de kinesitherapeut speelt in het voorkomen van functionele achteruitgang, zelfs wanneer volledig herstel niet mogelijk is. De nadruk wordt hier dus vooral gelegd op het feit dat het kind beweegt en niet op welke manier hij of zij dat dan doet. Dit zag ik vaak terug in de peutergym (0-5j) waar ik kinderen heb zien opfleuren door de mogelijkheid om te spelen met elkaar of samen met de ouders. Het was indrukwekkend om te zien hoeveel beweging kan betekenen voor een klein kind, die wanneer het zich toelaat liefst alles wil gaan ontdekken.

Het mooie aan dit centrum is dat beweging op een natuurlijke manier in de omgeving geïntegreerd wordt zowel voor de tieners als voor de kleinere kinderen. Zo zijn er onder andere golfbanen en fietsen in de gangen die spontaan tot activiteit aanzetten.

Ook worden dagelijkse initiatieven zoals peutergym, schoolgym en tienersport georganiseerd door Maximaal Bewegen, waarbij speelse momenten kinderen extra stimuleren om actief te zijn. Ook de infrastructuur draagt hieraan bij, met een centraal gelegen trap met extra leuning voor kleinere kinderen, rolstoeltoegankelijke speelterreinen en een groene omgeving die uitnodigt om naar buiten te gaan. Deze ogenschijnlijk kleine elementen maken samen een groot verschil in het bevorderen van beweging.

Daarnaast heeft deze stageperiode mijn inzicht in het klinisch redeneren binnen de pediatrische oncologie verdiept. Ik leerde therapie afstemmen op niet alleen fysieke, maar ook medische, psychologische en contextuele factoren, waarbij individuele doelen, flexibiliteit en motivatie centraal staan. Deze ervaring benadrukte voor mij het belang van een patiëntgerichte benadering en sterke communicatieve vaardigheden.

Deze ervaringen vormen een waardevolle basis voor mijn verdere professionele ontwikkeling. Wat mij ook zal bijblijven, is deze bijzondere omgeving waarin alle zorgprofessionals gecentreerd zijn en zich dagelijks inzetten om elk kind met kanker zo goed mogelijk te behandelen en te ondersteunen.

Het was voor mij een eer om hier stage te mogen lopen en van dichtbij te ervaren met hoeveel warmte en toewijding dit team van kinesitheraeuten en zorgverleners werkt. Het is een centrum met beladen situaties maar als je hier binnenwandelt voel je de wil om elk kind te kunnen genezen. Ik ben dan ook dankbaar voor de kans die mij werd geboden om deel uit te maken van deze unieke omgeving. Vele verhalen zullen mij bijblijven en neem ik mee in mijn verdere loopbaan. Dit centrum heeft mij niet enkel een betere zorgverlener gemaakt maar heeft mij ook doen groeien als mens.