Aan het woord: Lena Poels over haar opleiding tot kinderoncologieverpleegkundige
Dag iedereen,
De eerste maanden van mijn opleiding tot kinderoncologieverpleegkundige zitten erop. Graag vertel ik jullie hier wat meer over.
Toen ik 3 jaar geleden afstudeerde als verpleegkundige moest ik kiezen waar ik wou werken. Een oncologische setting sprak mij aan en dit in combinatie met kinderen maakt voor mij de job compleet. Veel mensen die niet in de zorg staan kijken altijd verbaasd als je vertelt dat je op een afdeling kinderoncologie werkt. ‘Toch niet bij kinderen met kanker, is dat niet ontzettend zwaar?’, krijg je dan vaak te horen. Het is een terechte vraag die ze stellen.
Met momenten is de job ontzettend zwaar maar het biedt ook zoveel mooie momenten. Door het volgen van de opleiding tot kinderoncologieverpleegkundige in Utrecht kan ik deze mooie momenten nog meer benadrukken.
In het eerste deel van de opleiding kregen we een duidelijk beeld van wat er allemaal bij komt kijken wanneer een kind de diagnose kanker krijgt. We hebben inzicht gekregen in het volledige verloop van de onderzoeken die bij de kinderen gebeuren, eventueel chirurgie en nadien het opstellen van een behandelplan op maat van de patiënt. Hoewel we buurlanden zijn, werd het duidelijk dat de zorg in Nederland toch erg verschilt tegenover de zorg die wij in België (kunnen) bieden.
Deze verschillen gaven mij een frisse en toch kritische blik op onze werking en ik ben ervan overtuigd dat we veel van elkaar kunnen leren wat betreft de zorg voor onze oncologische patiëntjes.
In volgende onderdelen gingen we nog dieper in op de interculturele verschillen die vaak aanwezig zijn bij onze patiënten. Dit was een zeer interessante les omdat hier tips gegeven werden over hoe je moeilijkere situaties toch kan proberen begrijpen, hoewel deze vanuit ons perspectief als fout of moeilijk aanvoelen. Deze opleiding is voor mij een grote meerwaarde om de basis van de kinderoncologie nog eens grondig te bekijken en verder in te gaan op de details wat betreft onderzoek, behandeling en de verschillende ziektebeelden.
Omdat we in het Universitair Ziekenhuis van Antwerpen maar een kleinere afdeling zijn binnen de kinderoncologie in België zien wij ook niet elke soort therapie. Door de verschillende soorten behandeling nu toch in theorie te zien begrijp ik ook beter wat de kinderen in andere centra ondergaan en wat de aandachtspunten voor ons achteraf zijn.
Dus, om op de vraag van de mensen te antwoorden of het niet mega zwaar is. Ja het is zwaar, maar wij zijn niet het kind/gezin dat hierdoor moet. Wij zijn de personen die ervoor kunnen zorgen dat de behandeling toch wat draaglijker wordt. Daarom is werken op een oncologische dienst zo dankbaar en het volgen van deze opleiding zo’n grote meerwaarde.
Aan de vzw Prinses Máxima Centrum Foundation Belgium: bedankt voor deze kans!
Groetjes,
Lena Poels
