9 weken leren en groeien: Nele Liedts aan het woord over haar stage

Mijn stage in het Prinses Máxima Centrum zit erop. Negen weken lang kreeg ik de kans om mee te lopen als kinesitherapeute in opleiding op de afdelingen bottumoren, neuro-oncologie en hematologie én maakte ik kennis met Maximaal Bewegen. Het was een ervaring die me niet alleen professioneel heeft gevormd, maar ook persoonlijk diep heeft geraakt.

Toen ik aan deze stage begon, was ik zoekende. Welke rol kon ik hier opnemen? Wat kon ik betekenen voor deze kinderen en hun gezinnen? En hoe zou ik omgaan met de soms ingrijpende verhalen die achter elke deur schuilgaan? Want laat ons eerlijk zijn: de realiteit van kinderoncologie komt binnen. Achter elke diagnose zit een kind met dromen, een gezin dat plots voor een enorme uitdaging staat en een verhaal dat niemand ooit had willen schrijven.

Gaandeweg maakte de eerste overweldiging plaats voor nieuwsgierigheid, leergierigheid en betrokkenheid. Ik kreeg steeds meer kansen om zelfstandig aan de slag te gaan: anamneses afnemen, consultaties mee begeleiden, trainingen opstellen en kinderen ondersteunen in hun revalidatie.

Die momenten deden me opnieuw beseffen waarom ik voor dit beroep gekozen heb. Hoe bijzonder het is om samen met een kind kleine en grote overwinningen te vieren. Hoe waardevol het contact is met ouders die elke dag opnieuw alles geven voor hun kind.

Wat mij misschien nog het meest heeft getroffen, is de visie op leren binnen het Prinses Máxima Centrum in Utrecht. Een stage wordt er niet gezien als “meekijken”, maar als een kans om echt te groeien. Er werd voortdurend gekeken naar wat ik wilde leren en waar mijn interesses lagen. Daardoor kreeg ik ook de kans om mee te lopen met ergotherapeuten en kennis te maken met deze aspecten van de zorg die in België soms ook deel uitmaken van het takenpakket van een kinesitherapeut.

Daarnaast heb ik enorm veel geleerd over de essentie van goede zorg. Hoewel de patiëntengroepen op de verschillende afdelingen sterk van elkaar verschillen, zag ik overal hetzelfde doel terugkomen: kinderen zo zelfstandig, actief en functioneel mogelijk laten deelnemen aan het leven. Niet alleen het kind staat daarbij centraal, maar ook het gezin eromheen.

Ik leerde hoe belangrijk het is om aandacht te hebben voor ouders, broers en zussen en het hele systeem rond het kind. Want wanneer ouders de ruimte krijgen om op hun eigen manier om te gaan met wat hen overkomt, kunnen zij er ook beter zijn voor hun kind.

Een ander belangrijk inzicht was het belang van regie. Kinderen en ouders worden in het Prinses Máxima Centrum zoveel mogelijk betrokken bij beslissingen en behandelingen. Oefeningen worden afgestemd op wat haalbaar is thuis, ouders worden actief betrokken en kinderen krijgen, ondanks alles wat hen overkomt, zoveel mogelijk inspraak in hun traject. Dat creëert niet alleen betrokkenheid, maar ook vertrouwen en veerkracht. En over veerkracht gesproken: die heb ik in deze negen weken meer gezien dan ooit tevoren.

De kracht van deze kinderen is moeilijk in woorden te vatten. Ondanks behandelingen, ziekenhuisopnames en onzekerheden blijven ze spelen, lachen, dromen en vooruitkijken. Hun doorzettingsvermogen en levenslust hebben een diepe indruk op mij gemaakt en verdienen alle bewondering.

Tot slot wil ik ook stilstaan bij het team dat mij de afgelopen weken heeft begeleid. In het bedankkaartje dat ik hen gaf, schreef ik: “Ik heb bewondering voor de manier waarop jullie elke dag opnieuw met zoveel toewijding, empathie en motivatie voor anderen zorgen. Maar misschien nog meer voor hoe jullie ook voor elkaar zorgen.” Die verbondenheid voel je in alles wat ze doen. Het is een warm team dat elkaar ondersteunt, opvangt en versterkt. En net daardoor kunnen zij dag na dag de best mogelijke zorg bieden aan kinderen en gezinnen die door een bijzonder moeilijke periode gaan.

Ik kijk met veel dankbaarheid terug op deze stage. Ze heeft mij niet alleen nieuwe kennis en vaardigheden bijgebracht, maar ook een bredere kijk gegeven op wat kwalitatieve zorg betekent. De ervaring heeft mijn motivatie alleen maar versterkt om mij in België verder in te zetten voor kinderen met kanker en hun gezinnen. Met als ambitie om hen dezelfde warme, deskundige en mensgerichte zorg te bieden als die ik de afgelopen negen weken in het Prinses Máxima Centrum heb mogen ervaren.